Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘τα λεω για να τα ακουω’ Category

1. Όνομα: μαρια ή μαριω ή μαριγουλα ή μαρια λεμονατη! – ακομα και μαρουλι με λενε αμα λαχει –

2. Γενέθλια: δεκαπεντε μαιου (λατρευω!)
3. Ζώδιο: μμμμμμμμμμμ (ταυρος)
4. Χρώμα μαλλιών: καστανα με κοκκινες πιτσιλες
5. Χρώμα ματιών: πρασσινα και ενιοτε μπλε –λενε καποιοι-
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? ουουου
7. Είδος μουσικής που ακούς: πολύ
chill και πολύ out
8.Αγαπημένος Χαρακτήρας Disney:
Donald duck (pxpxpxpx)
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? η μαρθα στην κολομβια
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: που βρισκομαι;
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: εμενα!
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? φωτογραφιες και καρτ-ποσταλ

13. Τί έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου? λευκα ειδη και παπουτσια

14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? θα ελεγα στον στριγκλινο να είναι πιο προσεχτικος
15. Αγαπημένος αριθμός: 3
16. Αγαπημένο όνομα: δαναη
17. Τα χόμπι σου: χορος και διαβασμα
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? ταξιδι στο διαστημα
19. Μια ευχή για το μέλλον: όλα να πανε καλα
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? 1905
21. Φωτιά! τι θα πάρεις μαζί σου; κατι ευφλεκτο
22. Αγαπημένο λουλούδι: κοκκινο τριανταφυλλο
23. Αγαπημένη παλιά σειρά: ο κηπος με τα αγαλματα
24. Αγαπημένη ταινία: αμελι
25. Αγαπημένο τραγούδι: μονο για κεινη μη μου λες
26. Aγαπημένο βιβλίο: το θεωρημα του παπαγαλου
27. Αγαπημένο ζώο: σαυριτσα
28. Αγαπημένο ρούχο: μαλακο φορεμα

29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: νταλι

30. Αγαπημένο χρώμα: το χρωμα τουτου του κειμενου
31. Αγαπημένο φαγητό: τραχανας σταρενιος
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι? δαιμονας της τασμανιας
33. Κακή συνήθεια: βλεπω πολλες σειρες στο νετ
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: πεισμα – με την καλη εννοια ετσι; –
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: τεμπελια
36. Συνηθισμένη ατάκα: ισααα…
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις, αν δεν έκανες αυτήν που κάνεις τώρα: καποια παραπλησια
38. Μεγαλύτερος φόβος: ο ιδιος μου ο εαυτος
39. Η καλύτερη pizza: ζουμερη με λεπτο ζυμαρι
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: ένα μεγαλο θεμα

*μετα απο προσκληση του αλεξις  

Read Full Post »

θελω να θελω

(αλλα οχι θελω γιατι ετσι θελω)

Read Full Post »

Ήταν ένας αιώνιος φοιτητής στη Νομική, ονόματι Παπαδόπουλος. Είχε  πλέον μετά από χρόνια περάσει σ’όλα τα μαθήματα εκτός από ένα. Το  έδινε, το  ξαναέδινε… όμως ο καθηγητής τον έκοβε κάθε φορά. Έτσι  αποφάσισε να πάει
να βρει τον καθηγητή και να του προτείνει μια  διαπραγμάτευση στο θέμα του βαθμού.
Μπαίνει ένα πρωί στο γραφείο του λοιπόν και του διηγείται την κατάσταση:
-Ααα, παιδί μου Παπαδόπουλε δεν είναι σωστό το διάβασμα σου γι’αυτό  και κόβεσαι.
-Όχι κε καθηγητά δεν ισχύει αυτό που λετε κι επειδή κουράστηκα με αυτό  το μάθημα έχω να σας προτείνω μια συμφωνία.
-Τι λες τώρα Παπαδόπουλε;
 -Ακούστε με παρακαλώ. Θα σας θέσω ένα ερώτημα. Αν αύριο το πρωί μου δώσετε τη σωστή απάντηση δε θα σας ξαναενοχλήσω. Αν όμως όχι θα με περάσετε και μάλιστα με 10.
-Παπαδόπουλε, δεν είσαι καλά. Αυτά τα πράγματα δε γίνονται.
-Λοιπόν το ερώτημα: τι είναι παράλογο αλλά δεν είναι παράνομο; Τι  είναι παράνομο, αλλά δεν είναι παράλογο; Τι είναι και παράνομο και  παράλογο; Θα τα πούμε αύριο κε καθηγητά.
Ο φοιτητής αφήνει τον καθηγητή να συλλογιέται την ερώτηση… Μια μέρα πέρασε και δεν μπόρεσε να βρει μια άκρη. Κι ας κατέβασε τόμους από την βιβλιοθήκη κι ας πήρε τηλέφωνο συναδέλφους καθηγητές να ζητήσει τη  γνώμη τους. Ήρθε το επόμενο πρωί κι ο Παπαδόπουλος συνάντησε τον  καθηγητή για μια ακόμη φορά.
-Κε καθηγητά βρήκατε την απάντηση;
-Ποια απάντηση; Λοιπόν παιδί μου Παπαδόπουλε δεν είσαι καλά. Μόνο και μόνο επειδή βαρέθηκα να σε βλέπω πάρε το 10 σου και φύγε από μπροστά  μου.
Ο πτυχιούχος πια φοιτητής βγήκε ευχαριστημένος από το γραφείο του καθηγητή αφήνοντας τον με την απορία… «Τι είναι παράλογο, αλλά δεν είναι παράνομο; Τι είναι παράνομο, αλλά δεν είναι παράλογο; Τι και τα δύο;» Ο καθηγητής μπαϊλτισμένος αποφάσισε να πάει στην καντίνα να πιει έναν καφέ. Εκεί τον πλησιάζει ένας νεαρός φοιτητάκος και του αρχίζει  το γλείψιμο:
-Τι κάνετε κε καθηγητά; Πώς είστε; Κάπως συλλογισμένο σας βλέπω. Συνέβη κάτι;
-Να, λέει ο καθηγητής, ήρθε αυτός ο χαμένος ο Παπαδόπουλος και με ρώτησε…
-Πείτε μου την ερώτηση, μήπως σας βοηθήσω.

Ο καθηγητής επανέλαβε την ερώτηση στον νεαρό στραβοκοιτώντας τον κάπως  κι ευθύς ο φοιτητής απαντά:
-Αα να σας πω. Το ότι εσείς, 55 χρονών άνθρωπος είστε παντρεμένος με  μια 23άρα δεν είναι παράνομο, αλλά είναι παράλογο. Το ότι η γυναίκα  σας έχει έναν 25άρη γκόμενο δεν είναι παράλογο, αλλά είναι παράνομο.  Τώρα το ότι εσείς περάσατε τον γκόμενο της γυναίκας σας χωρίς  εξετάσεις και μάλιστα με 10… ε αυτό είναι και παράνομο και παραλόγο!

Read Full Post »

Ο ντεντεκτιβ ηρακλης πρασο αποκρυπτογραφησε τον γριφο και ειναι ετοιμος να βρεθει ενα βημα πιο κοντα στη λυση του μυστηριου. στην σελιδα 123 του βιβλιου που διαβαζει τωρα, στις περιοδους 6, 7 και 8 θα παρει πληροφοριες για το που βρισκεται ο ενοχος που ψαχνει. ανοιξε το βιβλιο ‘υπολειμματα επαγγελματος’ της ελλης αλεξιου και διαβασε :

‘υστερα που μεγαλωσα, που γνωρισα κοσμο, που ανακατεφτηκα στην κοινωνια, που παντρευτηκα, που εκαμα φιλους επιστηθιους που εκαμα στρατιωτικο και πολεμο, που μου ανοιχτηκαν καρδιες…μου δωθηκε η ευκαιρια να δω πως ολοι οι ανθρωποι εχουν μεσα τους καποιο μυστικο μαραζι που τους τρωει. Αλλος εχει ενα νοθο, θυμουμαι στο στρατο ενα συναδελφο παντρεμενο, που ετρεμε μη σκοτωθει και τι θα γινει το νοθο, το ‘χε σ’ενα χωριο, γιατι τη συνταξη θα την παρει η γυναικα του και το νομιμο παιδι του…του ‘πα: ‘εγω ειμαι εδω…’ μ΄αγκαλιασε κλαιγοντας…Αλλος εκρυβε την εκδηλωση της νεανικης του φυματιωσης. Ειχε την αγωνια μην το μαθουν, απο το γιατρο ή τον ξαδερφο του, που ηταν μπροστα στην αιμοπτυση, και τον διωξουν απο τη δουλεια του…Η που δεν ειπε αλλος στα πεθερικα του πως το σπιτι δεν ειναι γραμμενο απανω του και τι θα γινει αμα το μαθουν…Δε μιλουσα κι εγω ποτε για διπλωματα, ουτε ηθελα ν΄ακουω γιατι δεν ειχα το κουραγιο να πω, πως δεν εχω μητε το απολυτηριο της Τεταρτης Γυμνασιου. ΄

…’Μα τι συμπερασμα να βγαλω τωρα απ’ολα αυτα;’ σκεφτηκε ο ντεντεκτιβ ηρακλης πρασο. και συνεχισε: ΄ψαχνω αληθεια για πατερα νοθου παιδιου, για φθισικο, για καποιον που δεν εχει τελειωσει την τεταρτη γυμνασιου ή γενικα για καποιον που εχει μεσα του το δικο του μυστικο μαραζι που τον τρωει; γιατι αμα προκειται για την τελευταια περιπτωση τα πραγματα προβλεπονται δυσκολα’.

καλω την λειλα, την unlearn, τον narita, τον angel vs life και την ny anna να ανταπεξελθουν στην προσκληση να μιλησουν για την δικια τους σελιδα 123 και να βοηθησουν ετσι τον ντεντεκτιβ ηρακλη πρασο να ερθει ακομα ενα βημα πιο κοντα στη λυση του μυστηριου.

τα βηματα μου οδηγησαν η μαριλενα, η σοφια με τις κοκκινες νυχτες της και η μαρια-ηλεκτρα.

   

Read Full Post »

ατιτλο

hat-trials-by-itzafineday-flickr.jpg

Σε ψηλά καπέλα πώς να κρύψουν

Φθισικά μυαλά που όλο θα βήχουν στα λόγια σου

*** 

επειδη μου κολλησε ο συγκεκριμενος στιχος απο το τραγουδι που φερει τον τιτλο ‘για τον σκαριμπα’ ερμηνευμενο απο τον γιωργο μακρη που πρωτοακουσα χτες, δωρακι απο τη μαριλενα 

Read Full Post »

867-3298-01.jpgΟι αφίσες της παράστασης έξω από το θέατρο με προδιέθεσαν άσχημαΠοπ κιτς αισθητική και τους ηθοποιούς να μοιράζονται το χώρο με μια τεράστια φάλαινα. Το πρόγραμμα δυστυχώς κακοφτιαγμένο. Μπαίνοντας μέσα η φάλαινα δεσπόζει και πάνω στη σκηνή.Σαν να το ένιωσα ότι από άποψη σκηνικού τα είδα όλα από την πρώτη στιγμήΚαι δεν είχα άδικο…Οι ηθοποιοί καθ’ολη τη διάρκεια της παράστασης γύρω από τη φάλαινα στροβιλίζονταν, έβγαιναν από το τεράστιο στόμα της, κρύβονταν πίσω από τα πλευρά της, ξαπόσταιναν, χαριεντίζονταν, ερωτεύονταν, απογοητεύονταν, κατάστρωναν σχέδια, ανησυχούσαν, χαίρονταν νίκες και υπόκεινταν σε ήττες πάνω στην πλάτη της, φιλοσοφούσαν. Κι όλα αυτά πάνω σε ένα κείμενο κλασσικού θεατρικού ρεπερτορίου τα ‘εγκλήματα και εγκλήματα’ του Αυγούστου Στρίνμπεργκ. Το θεατρικό αυτό έργο πραγματεύεται έξοχα τόσο τις ανησυχίες των ανθρώπων ως προς τις επιπτώσεις που έχουν οι κρυφές τους σκέψεις πάνω στους συνανθρώπους τους και τη σχέση τους με το θειο όσο και τη δύναμη της συγχώρεσης και θέτει το ερώτημα τι είναι τελικά το ‘καλό’ και τι το ‘κακό’. Η ψυχολογία των χαρακτήρων αναπτύσσεται με αφορμή την παράνομη σχέση ενός θεατρικού συγγραφέα (Μωρίς Ζεράρ-Μηνάς Χατζησαββας) με την γλύπτρια ερωμένη (Ενριέτ-Καρυοφιλλιά Καραμπέτη) του φίλου του (Αντόλφ-Κώστας Φαλελάκης), σχέση που τον κάνει να απαρνηθεί τη μητέρα του παιδιού του (Ζαν-Βέρα Λάρδη) και το ίδιο το παιδί (Μαριον-φωνή Δανάη Δαλακούρα). Όλα δείχνουν να βαίνουν καλώς για το παράνομο ζευγάρι μέχρι που το παιδί πεθαίνει ξαφνικά… Ο ίδιος ο Στρίνμπεργκ είχε χαρακτηρίσει τούτο του το δημιούργημα ‘κωμωδία’ ενώ πρόκειται για ένα αστυνομικό-μεταφυσικό θρίλερ και με αυτό τον τρόπο τονίζει την έντονη και πρωτόγνωρη αυτοσαρκαστική διάθεση που διαπερνά το έργο. Οι εμμονές των ηρώων του ήταν κατ’αρχην δικές του εμμονές.  Μέσα από τα λόγια του σκηνοθέτη της παράστασης Γιώργου Σαχίνη, ‘ο πρωταγωνιστής λάμπει μέσα σε ένα υπερθέαμα σύγχρονης αισθητικής όπου αντιμάχεται γυναίκες με υπερφυσικές δυναμεις, έναν άγγελο με μαγευτική φωνή (άγγελος της πίστης/αβάς-Βικτωρία Ταγκούλη, έναν άγγελο με σώμα-λάστιχο (άγγελος της τάξης/φύλακας/Εμίλ/επιθεωρητής-Χάμιλτον Μοντέιρο και μια επιβλητική μυστηριώδη φάλαινα’.  Που παραπέμπει άραγε η μυστηριώδης φάλαινα; Τι θέλει να μας πει ο ποιητής; Μια πιθανή παραπομπή είναι η παρακάτω: Αντιγράφω από εδώ  Ο Ιωνάς ήταν προφήτης ο οποίος αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη.Έζησε τον 8ο αιώνα π.Χ., την εποχή του βασιλιά Ιεροβοάμ του Β’. Ο Θεός τον πρόσταξε να πάει στη Νινευή και να πείσει τους αμαρτωλούς κατοίκους της να μετανοήσουν. Ο Ιωνάς όμως δεν υπάκουσε. Μπήκε σ’ ένα καράβι κι αντί να πάει στη Νινευή, τράβηξε για την Θαρσείς. Τότε, από την οργή του Θεού, ξέσπασε τέτοια τρικυμία, που το πλοίο κινδύνευε να βουλιάξει. Ταραγμένοι, πλήρωμα κι επιβάτες, περίμεναν μοιρολατρικά το χαμό τους. Ο καπετάνιος, πάνω στην απελπισία του, πρότεινε να ρίξουν κλήρο για να δουν ποιος φταίει για το κακό που τους βρήκε. Κι ο κλήρος έπεσε στον Ιωνά, που έτσι ομολόγησε το βαρύ παράπτωμά του απέναντι στο Θεό. Τον έριξαν λοιπόν στη θάλασσα, που αμέσως ηρέμησε και τον κατάπιε ένα τεράστιο κήτος.Τρεις μέρες έμεινε στην κοιλιά του κήτους και στο διάστημα αυτό προσευχόταν ακατάπαυστα στο Θεό, παρακαλώντας να τον συγχωρέσει. Την τρίτη μέρα το κήτος πλησίασε στη στεριά και τον έβγαλε από το στόμα του. Ο Ιωνάς ευχαρίστησε το Θεό που τον συγχώρεσε και πήγε κατόπι στη Νινευή, όπου κήρυξε στους κατοίκους τη μετάνοια και τους έσωσε. Στον Χριστιανισμό, το συμβάν αυτό αποτελεί προεικόνιση της Σταύρωσης και της τριήμερης Ανάστασης του Χριστού. Η ιδέα ο άγγελος της πίστης/αβάς να εκφέρει το λόγο του τραγουδιστά μου άρεσε ιδιαίτερα. Διευκόλυνε την διαμόρφωση του ρόλου, εξυψώνει στα ουράνια και σ’αυτό βοηθάει πολύ η κρυστάλλινη/απαλή φωνή της Ταγκούλη. Εδώ πολλοί που έχουν δει την παράσταση θα γουρλώσουν τα μάτια καθώς μιλάνε για κορώνες που εκνευρίζουν μέσω των αυτιών τους το νευρικό τους σύστημα (!)Η Καραμπέτη καλή στο ρόλο της, εκτέλεσε επαρκώς την αέναη κίνηση η οποία της είχε επιβληθεί. Ο Χατζησάββας μου φάνηκε λίγο απόμακρος, σαν να ήταν έξω από τα νερά του… η Λάρδη και ιδιαίτερα ο Φαλελάκης μου άρεσαν καθώς και ο Μοντέιρο με τις ακροβατικές φιγούρες του.Οι ηθοποιοί στην πλειοψηφία τους βρέθηκαν μπροστά στην πρόκληση της ταυτόχρονης έντονης σωματικής δραστηριότητας πράγμα που είχε ως συνέπεια την μη ανάδειξη του κειμένου. Γιατί βέβαια εκτός από τους ηθοποιούς έπρεπε και ο θεατής να βάλει τα δυνατά του να αφομοιώσει τις πυκνές πληροφορίες που του παρέχονταν. Αν είχε λίγο μετριαστεί η κινητικότητα θα ήταν καλύτερα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήταν καλής ποιότητας (χορογραφία Ειρήνη Αλεξίου). Τα κουστούμια μου άρεσαν αλλά, για να το ψειρίσουμε, θα προτιμούσα η Καραμπέτη να αλλάξει μια φορά λιγότερη τη διαδοχή των άσπρων τουαλετών της – μου άρεσε ο τρόπος που λαμποκοπούσε το δαχτυλίδι της και τα όμορφα μαλλιά της :pH φάλαινα επειδή ακριβώς κατείχε πολύ χώρο στη σκηνή θα προτιμούσα να ήταν περισσότερο προσεγμένη στην κατασκευή της –πιο φυσική-. Τη σκηνογραφία και τα κουστούμια επιμελήθηκε ο Γιάννης Σκουρλετης.  Γενικά, έχω την τάση να εξηγώ σχεδόν οτιδήποτε βλέπω και αυτό ίσως κάνει πιο επιεική την κρίση μου. Ο επιθεωρητής πχ. εμφανίζεται με μποξεράκι! Γιατί; Μα γιατί γδύνει τους ανακρινόμενους με τις ερωτήσεις του, ξεσκεπάζει τους ενόχους, απογυμνώνει τις αντιστάσεις!Αυτή μου η συνήθεια φτάνει σε τέτοιο σημείο που να εξηγεί ακόμα και τα λάθη! Η Καραμπέτη στριφογύριζε ένα φίδι στον αέρα (ψεύτικο εννοείται) και την βρήκε στο πρόσωπο. Α! λέω, είναι που μαστιγώθηκε από το ίδιο της το κακό!Ο Κώστας Δαλακούρας συνθέτει όμορφα τις νότες αν και αυτή τη φορά πιθανώς επειδή η μουσική εκφράστηκε μέσα από τη φωνή, οι νότες ακούστηκαν λίγο και ενώ με έκαναν να λικνίζομαι στο κάθισμα μου, κάλυπταν τη φωνή των ηθοποιών και έτσι δεν εκστασιάστηκα ώστε να μη χάσω τη ροή του έργου (!).Τι αλλά; Το τσουρουμάδισα μου φαίνεται. Να δεις θα έχω ξεχάσει κάτι σημαντικό…δέχομαι παραγγελιές για διευκρινίσεις…Σταματάω εδώ.

Α, να πω ότι η Καραμπέτη-βαμπίρ με στοίχειωσε…ήταν η τελευταία σκέψη μου πριν κοιμηθώ χθες το βράδυ!  

Διαβάστε, αν θέλετε, και τούτη τη συνέντευξη…                

Read Full Post »

Τρεις μπογιατζήδες ένας Αλβανός ένας Γερμανός και ένας Έλληνας
πέθαναν και πάνε στον Παράδεισο.

Ο Aγιος Πέτρος τους άνοιξε την Πόρτα.
‘Καλώς τα παιδιά! Και είχα ανάγκη απ’ την ειδικότητά σας! Θέλω να βάψω την Πόρτα του Παράδεισου για πέστε μου πόσα θέλετε να την βάψετε;’

‘600 ευρώ’ λέει ο Αλβανός’Μπα! 600; Και πως τα λογάριασες’
‘Ε, να 200 για μένα 200 εφορία και ένσημα και 200 τα υλικά’

‘Εσύ λέει του Γερμανού πόσα θέλεις ;’
‘900 ευρω = 300 για μένα + 300 εφορία και ένσημα + 300 τα υλικά ‘

Εσύ λέει του Έλληνα ποσά θέλεις;
‘Είμαι πολύ πιο ακριβός αλλά μας συμφέρει όλους και θα πάρω τη δουλειά’

‘Δηλαδή πόσο ζητάς;’ ρωτάει ο Αγ. Πέτρος.
‘3 χιλιαρικάκια’ ‘3.000.
Εσύ είσαι τρελός παιδί μου!!!’

Αναστέναξε ο Ελληνας με την αμάθεια…
Με εντελώς κουρασμένο ύφος, παίρνει παραμάσχαλα τον Αγιο Πέτρο και του εξηγεί:

‘Ελα πιο κοντά να μην μας ακούν… Δημιουργική λογιστική δεν σας μαθαίνουν εδώ ρε παιδιά; Φαντασία δεν έχετε;
Aκουσε να δεις αφού πρέπει να το εξηγώ κιόλας:
3.000 = 1.000 για σένα + 1.000 για μένα + 400 για τον Γερμανό να κάνει πέρα + 600 που ζήτησε ο Αλβανός. Ο Αλβανός θα βάψει την πόρτα με υπεργολαβία από εμένα.

Στην πατρίδα μου, όποιος δίνει τη χαμηλότερη προσφορά,
στο τέλος αυτός κάνει τη δουλειά και παίρνει όσα ζήτησε απ’ την αρχή.
Είτε υπογράφει τη σύμβαση ο ίδιος ή κάποιος άλλος.
Επιπλέον, ο Γερμανός θα πάρει 400 για κάτι που δεν έκανε.
Οπότε σε παίρνει να τον απειλήσεις πως θα αποκλειστεί από μελλοντικές δημοπρασίες αν δεν σου αλλάξει το πόμολο σαν δωρεά.

Θα το κάνει, δεν υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί αφού έτσι βάζει πόδι στην επιτροπή δημοπρασιών. Ετσι μένουν ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ευχαριστημένοι.
Και ο Γερμανός, και ο Αλβανός, και εγώ, και εσύ, και ο Παράδεισος,
και το αφεντικό σου που θα δει βαμμένη πόρτα + καινούργιο πόμολο εκτός σύμβασης.

Πες μου τώρα, έχεις κανένα λόγο να μη μου δώσεις τη δουλειά;’

—————- 

το  ψαρεψα στο ιστολογιο του μεγαλου μας τσιρκου

Read Full Post »

Older Posts »