Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ασφαλειες και ανασφαλειες’ Category

moon-breath-by-ayala-moriel-flickr.jpg

η σεληνη ψηλα εκει στον ουρανο αναδιδει μια περιεργη ενεργεια. ειναι καπνος που εκτοξευεται σαν απο ψεκαστηρι και γεμιζει την ατμοσφαιρα. μια παρεα ανθρωπων εκει κατω στη γη αρχιζει ηδη να αισθανεται μια ξαφνικη ευεξια που την κανει να νιωθει παραξενα περιεργα ομορφα. τα γελια γεμιζουν την ατμοσφαιρα και φτανουν μεχρι την σεληνη που οποιος ξερει να την διαβαζει βλεπει ενα της χαμογελο. και η παρεα εκει κατω στη γη χαιρεται την απροσμενη επιθεση χαρουμενης διαθεσης χωρις πολλα ερωτηματικα ερωτηματα. και η σεληνη εξακολουθησε να σκορπιζει την μαγικη της ενεργεια αλογιστα μεχρι το πρωτο πρωινο φως να την κανει ορατη σε μια αλλη παρεα σε μια αλλη γωνια της γης και το παιχνιδι να αρχισει ξανα.

σημ. το παραπανω ειναι ελευθερη αποδοση ενος ονειρου που ειδε ο Γ, ενας γνωστος μου.  

Read Full Post »

η λειλα με καλεσε να αποκαλυψω τις 7 πληγες μου…τα πραγματα δηλαδη που με κανουν να θελω να με βαλω κατω και να με χτυπαω.

αρχιζουμε γρηγορα-γρηγορα να τελειωνει κι αυτο το μαρτυριο της αποκαλυψης. ανυπομονω να νιωσω ανακουφιση.

βουτια λοιπον στα 7ψυχα μου:

1) διακατεχομαι απο ακρατη αναβλητικοτητα για τα παντα οχι μονο γι’αυτα που δεν μου αρεσουν αλλα και για τα μεγαλα και τρανα που μου αρεσουν…

2) …αλλα φοβαμαι να τα αντιμετωπισω. ω, και τι ειρωνια, καποτε νομιζα πως δεν φοβαμαι! αλλα η αληθεια ειναι οτι δεν ξερουμε απο που θα μας ερθει… 

3) …μηπως τελικα ειμαι μια αγιατρευτη τεμπελα;…

4) …ή δειλη;…

5) …και το πιο αστειο ειναι οτι ενθουσιαζομαι απο τη γνωση και θελω να μαθω οσα περισσοτερα μπορω και το χαρακτηριστικο αυτο με κανει να νιωθω σαν παιδι…

6) …αλλα απο την αλλη πολλες φορες μου λειπει η ωριμοτητα που οφειλει να εχει ενας ενηλικας για να ανταποκριθει στις απαιτησεις της ζωης…

7) …το 5 ειναι θετικο και το 7 επεξηγηματικο αλλα το 1 το 2 το 3 το 4 και το 6 ειναι τοσο σημαντικα αρνητικα που κανουν για 10!

*bonus number 1) … ωραια μουσικουλα

*bonus number 2) … κι αλλη ωραια μουσικουλα

υγ. καλω τη chavel και την katdefrag να αποκαλυφθουνε!

Read Full Post »

images.jpg

η κυρια χταποδι αποφασισε να τονισει τις μπουκλες της. παει καιρος που το σκεφτεται αλλα τωρα η επιθυμια της εγινε αναγκη καθως ειναι καλεσμενη σε μια επιστημονικη εκπομπη με σκοπο να επιδειξη τις ικανοτητες της. δεν ξερω αν το ξερετε αλλα τα χταποδια ειναι πολυ εξυπνα και τρελενουν τους ερευνητες με τις δεξιοτητες τους οι οποιες δεν ειναι της παρουσης.

πηρε λοιπον στο ενα πλοκαμι το κινητο της, στο δευτερο πλοκαμι το πορτοφολι της, στο τριτο πλοκαμι το πακετο με τα χαρτομαντηλα, στο τεταρτο πλοκαμι τα κλειδια της και στο πεμπτο πλοκαμι τα κουλουρακια με καβουροψιχα που της εφτιαξε η φιλη της ο σπαρος. τα αλλα τρια πλοκαμια μειναν ελευθερα το ενα για να κρατησει την εφημεριδα που θα αγορασει και το αλλο για οτι προκειψει. κραταει παντα ενα πλοκαμι διαθεσιμο για να αγκαλιασει τους φιλους που συνανταει στον δρομο.

η κομμωτρια η κυρια αχινουλα την περιμενε με ανοιχτες αγκαλες, ή καλυτερα βελονες, αουτς …

χωρις να χασει χρονο βαζει μπροστα το πιστολακι και με τη βουρτσα απο αγκαθια αχινων κατσαρωνει τις μπουκλες την χταποδινας. στο τελος για εξτρα κρατημα τους βαζει και αδιαβροχο τζελ απο δακρυα χελιων.

στις 5 το απογευμα η χταποδινα θα βρισκεται στο εργαστηριο ‘για εναν καλυτερο βυθο’ οπου θα θεσει τον εαυτο της στην διαθεση της επιστημης…

Read Full Post »

the-siege-and-the-swings-by-ben-scicluna-flickr.jpg

-αυριο θα παω στο congo…

-(σκεψη: τι;! θα παει στο congo;)

-…hotel

-(σκεψη: α, ειπα κι εγω)

-θα μαζευτουμε να διαμαρτυρηθουμε για την αποφαση του υπεχωδε να χτιστει καποια εκταση στο πρωην αεροδρομιο του ελληνικου ωστε να συντηρηθει το παρκο που θα φτιαχτει στην υπολοιπη

-μηπως δεν ειναι ασχημη ιδεα να χρησιμοποιησουν τα λεφτα απο τις οικοδομες για το παρκο τελικα;

-εμεις αλλιως τα σκεφτομαστε, εσεις οι νεοι σκεφτεσται αλλιως

-δεν ειναι θεμα γενεων, ειναι θεμα προσωπικης αντιληψης του καθενος

-εγω δεν ειμαι ατομιστρια (!)

-δεν εννοουσα αυτο, εννοουσα οτι ανταλλασουμε τις προσωπικες μας αποψεις τωρα οι δυο μας

-δεν ειναι προσωπικη η αποψη αυτη, χιλιαδες κοσμου την υποστηριζει, απ’ολες τις γενιες (!)

-αυτο ηθελα να σου πω τοσην ωρα

-ααα, δεν το καταλαβα

υγ. σιγουρα χανει στην αποδοση, σαν το live δεν ειναι τιποτα αλλα ελπιζω να μετεφερα ενα καθημερινο πραγματικο υπερεαλιστικο επικοινωνιακο ενσταντανε που δειχνει τα αδιεξοδα στα οποια μπορει να περιελθει μια συζητηση και πως να τα ξεπερασουμε. τα υλικα που χρειαζομαστε ειναι τα εξης ενα: πολιορκητικος κριος. οπου βλεπετε θαυμαστικο χρειαστηκε να δρασει ο κριος και να σπασει τον τοιχο ωστε να προχωρησει παρακατω η συζητηση.  

Read Full Post »

hpim3603.jpg

 μετα απο προσκληση της ζουζουνας παραθετω οτι κουκλι εχει απομεινει στο σπιτι.

σας παρουσιαζω τον ‘καρδουλι’ το διαστημικο μυρμηγκι, τη ‘γιαννα’, τον ‘γκογκοφινο’ και την ‘μικρη μου αδελφουλα’ 

η φωτογραφιση εγινε στην κουζινα με τη μητερα μου να περιμενει ποτε θα τελειωσει για να σερβιρει αγκιναρες…εκεντρικοτητες καλλιτεχνων!

Read Full Post »

επιτελους, η περιφημη παρουσιαση που μου παρελυε τις αισθησεις εδω και αρκετες μερες ελαβε χωρα (αισιως;) εχτες.

αυτο που επεδιωκα ειναι να μπορω να απολαυσω το ωραιο του θεματος που καλυπτεται πισω απο φοβο και αγχος, να τα πω καλα, να μην κομπιασω, να μην χτυπαει η καρδια μου, να μην μου κανουν ερωτησεις που δεν ξερω να απαντησω (!).

συνειδητοποιω πως η δυναμη βρισκεται στο να χειριζομαι καλα αυτο που θελω να μεταδωσω. μπροστα σ’αυτη την αληθεια το αγχος περνει τα μπογαλακια του και φευγει. βλεπεις, εκεινο τρεφεται απο τη θολουρα που επικρατει στο κεφαλι μας περισσοτερο ή λιγοτερο μονιμα.

και ποσο καινουργιος ορος ειναι  για μενα η σαφηνεια. η σαφηνεια που σβηνει τη θολουρα: μεγαλη δυναμη! δεκα χρονια μπαινοβγαινω στο πανεπιστημιο μα κανενας δεν μου μιλησε γι’αυτην. επρεπε να την ανακαλυψω μονη μου σιγα-σιγα και βασανιστικα.

κι αν θελουμε να λεμε οτι κανουμε επιστημη, πρεπει να μαθουμε να κενταμε. στο κεντημα, μια στραβοβελονια αλλοτε μπορει να καλυφθει αλλοτε οχι. εξαρταται φανταζομαι απο το ειδος του κεντηματος και το βαθμο της τεχνικης που απαιτει: αλλο ειναι να πλεξουμε ενα κασκολ και αλλο να κεντησουμε ενα σεμεδακι.

ετσι και με την επιστημη…καποια πραγματα καλυπτονται, καποια οχι και τα λαθη αναποφεκτο ειναι να γινονται αλλα οχι συνειδητα και με την πληρη ανοχη μας γιατι αν μη τι αλλο οι υπαιτιοι δεν βιωνουμε το αισθημα ικανοποιησης που μας χαμογελουσε απο τη γωνια!

και να που οταν δεν ξερουμε να απαντησουμε σε κατι, τοτε ανοιγονται δρομοι καινουργιοι που αμα τους διασχισουμε βλεπουμε οτι παρακατω  γινοται λεωφοροι που φερουν απαντησεις μαζι με αλλα ερωτηματα, σε εναν ατελειωτο χορο!

και ποσες ιδεες ακουσα χτες, εφαρμοσιμες ή οχι και ποσες δεν συγκρατησα. και ζητησα να κανω και αλλη παρουσιαση, κι αλλη, κι αλλη. τωρα που πηρα φορα να μην σταματησω και 10 του γεναρη θα ειναι η επομενη φορα κι αυτο δεν ειναι αστειο μπορει να εχει ομως την ιδια πλακα με ενα αστειο…

και ο δρομος μπροστα μακρυς, απατητος, καλυμενος απο κλαδια. κλαδια ειναι ο φοβος μου και μαχαιρι για να τα κοψω το προγραμμα που θα θεσω στον εαυτο μου και σιγα-σιγα (και παλι) θα τηρω ολο και πιο πιστα.

σειρα με πολλες συνεχειες η σειρα τουτη.

αυτη την ταινια ειδα σημερα και με συγκινησε. τρυφερη και σκληρη.

  http://video.google.com/videoplay?docid=-351754177405309717

Read Full Post »