Κατεβαινω τα σκαλοπατια και βγαινω στο δρομο. Πριν τη διασταυρωση συναντω τον Μιχαλη. Ειναι βιαστικος αλλα οχι γιατι εχει καπου να παει. Παντα βιαστικα περπαταει. Η μαλλον οχι παντα. Μονο οταν δεν βιαζεται. Οταν βιαζεται ειναι πιο προσεκτικος γιατι οπως λεει και η παροιμια ‘οποιος βιαζεται σκονταφτει’ κι εκεινος δεν θελει να σκονταψει, ιδιως οταν βιαζεται. Του αρεσει πολυ η θαλασσα του φιλου μου του Μιχαλη, και σημερα που φοραει ενα γαλαζιο πουκαμισο ειναι ιδιος αυτη. Πρεπει να τον δεις πως χανεται στα νερα της τα καλοκαιρια και οι σταγονες του νερου πως κυλανε απο τις ξανθες του μπουκλες οταν αναδυεται. Ειναι τοσο εξοικιωμενος μαζι της. Χανεται μεσα της σαν να βρισκεται μεσα σε μια τεραστια αγκαλια. Ετσι νιωθει και μεσα στην αγκαλια της αγαπημενης του, της Χαρικλειας. Αν και εκεινος ειναι ψηλος, θα μπορουσε να παιζει μπασκετ αν δεν προτιμουσε το γκολφ, η Χαρικλεια ειναι πολυ μικροκαμωμενη. Παρολ’αυτα, οταν τυλιγει τα μπρατσα της γυρω του, τα μεγεθη δεν εχουν πια καμμια αντικειμενικη αξια.
-
Πρόσφατα άρθρα
-
Πρόσφατα σχόλια
Spy'ce Daughter στο Γραφω ιστοριουλες canoelover στο ρακουνιες μαρια λεμονατη! στο Γραφω ιστοριουλες leila στο Γραφω ιστοριουλες heliotypon στο Γραφω ιστοριουλες Αρχείο
- Σεπτεμβρίου 2009
- Αυγούστου 2009
- Ιουλίου 2009
- Ιουνίου 2009
- Μαΐου 2009
- Μαρτίου 2009
- Φεβρουαρίου 2009
- Ιανουαρίου 2009
- Δεκεμβρίου 2008
- Νοεμβρίου 2008
- Οκτωβρίου 2008
- Σεπτεμβρίου 2008
- Αυγούστου 2008
- Ιουλίου 2008
- Ιουνίου 2008
- Μαΐου 2008
- Απριλίου 2008
- Μαρτίου 2008
- Φεβρουαρίου 2008
- Ιανουαρίου 2008
- Δεκεμβρίου 2007
- Νοεμβρίου 2007
where do i come from
a
-
Flickr Photos
More Photos
αφησες τη φραση κλειδι στο τελος? τσ τσ τσ
την καλημερα μου!!
Έτσι ακριβώς είναι…Όλα χάνονται και δεν έχουν σημασία
που ξέρεις τον Μιχάλη?
δεν ξέρεις πως είναι να ανοίγω και να διαβάζω για έναν Μιχάλη, και νομίζω πια πως όλοι οι Μιχάληδες γεννήθηκαν κάτω από κάποιο άστρο.
σίγουρα σου λέω
το κλειδι δεν ειναι φραση διπλη μου αλλα λεξη…χμμ
————-
η αγκαλια ειδομενη σαν μαυρη τρυπα κιτσομητσο
———-
ετσι ειναι φωτεινουλα
περπατουσα μια μερα στο δρομο
και ειδα ενα αστρο να περπαταει μπροστα
πλησιασα και ειδα απο κατω τον μιχαλη
ε απο τοτε ειμαστε αχωριστοι
κι εγώ κάπως έτσι τον βρήκα
εγώ δε θα επιμείνω τόσο στα μεγέθη όσο στα ονόματα.
τυχαία;;;
τυχαια μεχρι που το ανεφερες. ξερεις καποιον μιχαλη;
Τι θα γίνει μ’ αυτά τα μεγάθη, τέλος πάντων! Πολύ συζητιούνται… Does size matter?
διαβαζω ιστοριουλες κ χαιρετιζω το μίχο (short for michalis) που βιαζεται -κι αυτο ειναι κομματι του εαυτου του, που το τιθασευει μονο οταν πραγματικα βιαζεται για να μην σκονταψει..
helie type οσο και να μη matter, matter
————-
ετσι ειναι λειλα
Κάπως έτσι πρέπει να αισθάνεται κι ο μπαμπάς μου όταν μ’ αγκαλιάζει!