Κατεβαινω τα σκαλοπατια και βγαινω στο δρομο. Πριν τη διασταυρωση συναντω τον Μιχαλη. Ειναι βιαστικος αλλα οχι γιατι εχει καπου να παει. Παντα βιαστικα περπαταει. Η μαλλον οχι παντα. Μονο οταν δεν βιαζεται. Οταν βιαζεται ειναι πιο προσεκτικος γιατι οπως λεει και η παροιμια ‘οποιος βιαζεται σκονταφτει’ κι εκεινος δεν θελει να σκονταψει, ιδιως οταν βιαζεται. Του αρεσει πολυ η θαλασσα του φιλου μου του Μιχαλη, και σημερα που φοραει ενα γαλαζιο πουκαμισο ειναι ιδιος αυτη. Πρεπει να τον δεις πως χανεται στα νερα της τα καλοκαιρια και οι σταγονες του νερου πως κυλανε απο τις ξανθες του μπουκλες οταν αναδυεται. Ειναι τοσο εξοικιωμενος μαζι της. Χανεται μεσα της σαν να βρισκεται μεσα σε μια τεραστια αγκαλια. Ετσι νιωθει και μεσα στην αγκαλια της αγαπημενης του, της Χαρικλειας. Αν και εκεινος ειναι ψηλος, θα μπορουσε να παιζει μπασκετ αν δεν προτιμουσε το γκολφ, η Χαρικλεια ειναι πολυ μικροκαμωμενη. Παρολ’αυτα, οταν τυλιγει τα μπρατσα της γυρω του, τα μεγεθη δεν εχουν πια καμμια αντικειμενικη αξια.
στις 33 στροφες γυρναω δεν μασαω χαμογελαω ειμαι ενα απο τα τρια κυρια νουμερα στην νουμερολογια μαζι με το 11 και το 22
33 μουσικες κι αλλες 33 μουσικες
33 το νουμερο που καλουνται να πουν οι ασθενεις οταν εξεταζονται με ενα στηθοσκοπιο στα ρουμανικα τα γαλλικα τα ισπανικα τα πορτογαλικα και τα ελληνικα πιστεψτε με και στα ελληνικα
33 το νουμερο που βαζεις μετα το 00 οταν θελεις να παρεις απο το εξωτερικο στη γαλλια τηλεφωνο
33 ειναι τα κοκκαλα που εχει μια φυσιολογικη σπονδυλικη στηλη αν τα κοκκαλα που σχηματιζουν τον κοκκυγα μετρηθουν ξεχωριστα
το 33 μχ ο τιβεριος ιδρυσε μια πιστωτικη τραπεζα στη ρωμη την ιδια χρονια επερχεται οικονομικη κριση δεν ξερω ποιο γεγονος ακολουθησε το αλλο
Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 9 σχόλια »
ειμαι ο xavier le roy
νουμερο ενα : κατι απαγορευμενο κατι για την αγαπη νερο και πετρα πρωτες εντυπωσεις γραψε τη λεξη λιακαδα με το σωμα σου ετσι γεννηθηκε το masurca fogo μετα απο μια επισκεψη στη λισαβωνα και παραπεμπει στο αποικιοκρατικο παρελθον της πορτογαλιας ζωη αγαπη ηδονη κοκκινο πορτοκαλι βελουδινη φωνη αφηνομαι το ξερω πως θα με πιασεις
νουμερο δυο : κοιτα με τι σου βγαζω; δεν ειμαι μια χαρουμενη ιστορια εχω ομως μεσα μου τρυφερα συναισθηματα αλλα και αδυναμιες και φοβους εχω ομως και χιουμορ πολυ χιουμορ εχω τραγουδι και λογια και χορο εχω πολυ χορο και συνεχεια εχω αυτη ειναι εδω πια γινομαι κωμικοτραγικο ειμαι μαλακο μυρωδικο – αν σ’αρεσει η μυρωδια του φρεσκου χωματος – και εχω αγωνια πολυ αγωνια εχω και αρχη ανακαλυψε με
Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 3 σχόλια »
11 παρα 10 ακριβως η γυναικα με το μικρο μαυρο φορεμα φοραει το καλτσον της καθισμενη στο ασπρο δωματιο απο το παραθυρο της ακουγονται σπουργιτια να τιτιβιζουν
την ιδια ακριβως ωρα απο το παραθυρο μου μπαινει ενα γλυκο αερακι φορτωμενο με τις μυρωδιες της ανοιξης
το βραδυ θα βρισκομαι εκει με τα πολλα φωτα
Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 8 σχόλια »
Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 3 σχόλια »
ενα σου λεω: εχω πορωθει με το μπαλετο
οταν σε δω θα σου κανω ενα πλιε να τριβεις τα ματια σου
στα γενεθλια μου εφτιαξα νεμς ξερεις τα βιετναμεζικα σπρινγκ ρολς
εγω παντως ειναι η αληθεια δεν εχω λαβει ποτε λογαριασμο νερου και η τακτικη μου ηταν
ενεκα η οικολογικη μου συνειδηση οι πετσετες κοντευουν να γινουν σαν χαρτι
Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 8 σχόλια »
δεν εχω φρονιμητες. δεν ειμαι φρονιμη αν και προσπαθω καθε λεπτο που περναει. το θελω τοσο πολυ που ξεφυτρωνουν φρονιμητες απο το πουθενα μου φαινεται. κι ομως δεν προσπαθω. δεν κανω μονο θελω. και το να γινομαι φρονιμη ποναει αλλα το να μην γινομαι ποναει περισσοτερο. 
Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 15 σχόλια »

εγω τα μπαλκονια ηθελα να βγαλω και κοιταχτε τι προεκυψε…
Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 13 σχόλια »





