Γραφω ιστοριουλες

Κατεβαινω τα σκαλοπατια και βγαινω στο δρομο. Πριν τη διασταυρωση συναντω τον Μιχαλη. Ειναι βιαστικος αλλα οχι γιατι εχει καπου να παει. Παντα βιαστικα περπαταει. Η μαλλον οχι παντα. Μονο οταν δεν βιαζεται. Οταν βιαζεται ειναι πιο προσεκτικος γιατι οπως λεει και η παροιμια ‘οποιος βιαζεται σκονταφτει’ κι εκεινος δεν θελει να σκονταψει, ιδιως οταν βιαζεται. Του αρεσει πολυ η θαλασσα του φιλου μου του Μιχαλη, και σημερα που φοραει ενα γαλαζιο πουκαμισο ειναι ιδιος αυτη. Πρεπει να τον δεις πως χανεται στα νερα της τα καλοκαιρια και οι σταγονες του νερου πως κυλανε απο τις ξανθες του μπουκλες οταν αναδυεται. Ειναι τοσο εξοικιωμενος μαζι της. Χανεται μεσα της σαν να βρισκεται μεσα σε μια τεραστια αγκαλια. Ετσι νιωθει και μεσα στην αγκαλια της αγαπημενης του, της Χαρικλειας. Αν και εκεινος ειναι ψηλος, θα μπορουσε να παιζει μπασκετ αν δεν προτιμουσε το γκολφ, η Χαρικλεια ειναι πολυ μικροκαμωμενη. Παρολ’αυτα, οταν τυλιγει τα μπρατσα της γυρω του, τα μεγεθη δεν εχουν πια καμμια αντικειμενικη αξια.

θαλασσιτσα με βαρκουδες 2009

το 33 το καλο

στις 33 στροφες γυρναω δεν μασαω χαμογελαω ειμαι ενα απο τα τρια κυρια νουμερα στην νουμερολογια μαζι με το 11 και το 22

33 μουσικες κι αλλες 33 μουσικες

33 το νουμερο που καλουνται να πουν οι ασθενεις οταν εξεταζονται με ενα στηθοσκοπιο στα ρουμανικα τα γαλλικα τα ισπανικα τα πορτογαλικα και τα ελληνικα πιστεψτε με και στα ελληνικα

33 το νουμερο που βαζεις μετα το 00 οταν θελεις να παρεις απο το εξωτερικο στη γαλλια τηλεφωνο

33 ειναι τα κοκκαλα που εχει μια φυσιολογικη σπονδυλικη στηλη αν τα κοκκαλα που σχηματιζουν τον κοκκυγα μετρηθουν ξεχωριστα

το 33 μχ ο τιβεριος ιδρυσε μια πιστωτικη τραπεζα στη ρωμη την ιδια χρονια επερχεται οικονομικη κριση δεν ξερω ποιο γεγονος ακολουθησε το αλλο

κι αλλα 33

δυο εργα ζητουν θεατες

ειμαι ο xavier le roy

νουμερο ενα : κατι απαγορευμενο κατι για την αγαπη νερο και πετρα πρωτες εντυπωσεις γραψε τη λεξη λιακαδα με το σωμα σου ετσι γεννηθηκε το masurca fogo μετα απο μια επισκεψη στη λισαβωνα και παραπεμπει στο αποικιοκρατικο παρελθον της πορτογαλιας ζωη αγαπη ηδονη κοκκινο πορτοκαλι βελουδινη φωνη αφηνομαι το ξερω πως θα με πιασεις

νουμερο δυο : κοιτα με τι σου βγαζω; δεν ειμαι μια χαρουμενη ιστορια εχω ομως μεσα μου τρυφερα συναισθηματα αλλα και αδυναμιες και φοβους εχω ομως και χιουμορ πολυ χιουμορ εχω τραγουδι και λογια και χορο εχω πολυ χορο και συνεχεια εχω αυτη ειναι εδω πια γινομαι κωμικοτραγικο ειμαι μαλακο μυρωδικο – αν σ’αρεσει η μυρωδια του φρεσκου χωματος – και εχω αγωνια πολυ αγωνια εχω και αρχη ανακαλυψε με

ο γατος της φιλης μου

βλεπει τη δικια του τηλεοραση

συμπτωσεις

11 παρα 10 ακριβως η γυναικα με το μικρο μαυρο φορεμα φοραει το καλτσον της καθισμενη στο ασπρο δωματιο απο το παραθυρο της ακουγονται σπουργιτια να τιτιβιζουν

την ιδια ακριβως ωρα απο το παραθυρο μου μπαινει ενα γλυκο αερακι φορτωμενο με τις μυρωδιες της ανοιξης

το βραδυ θα βρισκομαι εκει με τα πολλα φωτα

Απο εδω πηρα την εμπνευση για τον τιτλο της προηγουμενης αναρτησης

θελω να σου ψιθυρισω ενα γλυκο τιποτα

καλησπερα και καλο μηνα σε σενα

ενα σου λεω: εχω πορωθει με το μπαλετο

πηρα και τη μπαρα μου και εξασκουμαι καθε μερα
οταν σε δω θα σου κανω ενα πλιε να τριβεις τα ματια σου

στα γενεθλια μου εφτιαξα νεμς ξερεις τα βιετναμεζικα σπρινγκ ρολς

μαρεσει να δοκιμαζω και να πειραματιζομαι με καινουργιες γευσεις αλλα παλι

μερικες φορες βαριεμαι να βρασω ακομα κι ενα αυγο

να οπως τωρα που στο μυαλο μου τριγυριζουν μονο χορευτικες κινησεις

εστρωσα το πατωμα με χαλια μπαμπου και ειναι καλοκαιρινο χαλαρο και αερινο

οπως μου αρεσει

οχι το χειμωνα δεν ξερω τι θα κανω αν κρυωνω παντως μοκετα δεν ξαναβαζω

και το μαλλι κοστιζει ακριβα …ισως κατι βαμβακερο

εδωσα τον παλιο μου υπολογιστη σε μια ενωση που πουλαει τα πραγματα που της

προσφερουν και εξοικονομει χρηματα για φιλανθρωπικους σκοπους

μαρεσει να μην παει τιποτα χαμενο και κατι που δεν χρειαζομαι πια να βρει τη θεση του

καπου αλλου, αντε και σε καλη μερια

και τη μοκετα μου εβγαλα στο δρομο κυριακη βραδυ γιατι περναει το συνεργειο του δημου και

μαζευει τα επιπλα τα στρωματα και τα χαλια δευτερα πρωι

και κατι ηλεκτρικες μικροσυσκευες εδωσα στο δημο που στηνει κινητoυς αποριματοδοχους

καθε πεμπτη και σαββατο λιγο πιο κατω απο την πλατεια

τωρα θελω να αντικαταστησω τα σπασμενα μου πιατα

ποιος αραγε να τα περνει αυτα;

εμας εδω σημερα μας τοιχοκολησαν στο κτιριο μια ειδοποιηση οτι θα κοψουν το νερο
εγω παντως ειναι η αληθεια δεν εχω λαβει ποτε λογαριασμο νερου και η τακτικη μου ηταν

μεχρι τωρα αυτη της παπιας ή του κινεζου αν θες που ειναι και της μοδας.

επειδη ειναι ομως ανθρωπιστες πανω απ’ολα δεν θα το κοψουν λεει αν καποιος απο μας κανει αιμοκαθαρση

αιμοκαθαρση δεν κανω αλλα καθαρση γενικως κανω και παρακανω πιανει;

εσυ εβγαλες τη μπουγαδα στη λιακαδα εγω την απλωνω στην απλωστρα και ουτε μαλακτικο δεν βαζω
ενεκα η οικολογικη μου συνειδηση οι πετσετες κοντευουν να γινουν σαν χαρτι

το ξερω οτι δεν μπορω να ενωσω τις προτασεις και ετσι το γραμμα μου μοιαζει με τηλεγραφημα

αλλα θα με καταλαβεις το ξερω

πιστοποιητικο ψυχολογικων φρονηματων

δεν εχω φρονιμητες. δεν ειμαι φρονιμη αν και προσπαθω καθε λεπτο που περναει. το θελω τοσο πολυ που ξεφυτρωνουν φρονιμητες απο το πουθενα μου φαινεται. κι ομως δεν προσπαθω. δεν κανω μονο θελω. και το να γινομαι φρονιμη ποναει αλλα το να μην γινομαι ποναει περισσοτερο.

η φωτογραφιση επιφυλασει εκπληξεις

εγω τα μπαλκονια ηθελα να βγαλω και κοιταχτε τι προεκυψε…